
چند هفته پیش، حوالی ۴:۳۰ صبح با پیامی عجیب در اینستاگرام بیدار شدم. فرستنده کسی نبود جز ریزبات (Rizzbot) — ربات انساننمایی با بیش از یک میلیون دنبالکننده در تیکتاک و نیم میلیون در اینستاگرام.
اما پیامش چه بود؟ فقط یک عکس… که در آن با انگشت وسطش به من فحش داده بود!
چند هفته قبلتر با ادمین ریزبات برای مصاحبه صحبت کرده بودم. او رباتی است که در خیابانهای آستین با کفش نایک و کلاه گاوچران راه میرود، با مردم شوخی میکند و حتی گاهی عشوه میآید. نامش از واژهی “Rizz” به معنی کاریزما گرفته شده.
من قرار بود سؤالات مصاحبه را دوشنبه برایش بفرستم، اما تأخیر کردم. ظاهراً همین کافی بود تا نیمهشب چهارشنبه عکس فحشآمیزش را دریافت کنم — و صبح متوجه شدم مرا بلاک کرده است!
دوستانم حسابی خندیدند: «تو با یه ربات دعوا گرفتی!» اما ماجرا برایم جدی بود. همکارم که از طرف من به ریزبات پیام داد، همان عکس را دریافت کرد و جواب سردی شنید:
«ریزبات مثل ریز کردنش بلاک میکنه — نرم، با اعتمادبهنفس و بدون پشیمونی!»
اینجا بود که فهمیدم شاید پای انسان در میان نباشد. در پاسخ به یکی از پیامها، خطایی دربارهی تمام شدن حافظهی GPU ظاهر شد؛ نشانهای از اینکه هوش مصنوعی پشت حساب حضور دارد.
ریزبات در واقع یک ربات مدل Unitree G1 ساخت چین است که هر کسی میتواند با پرداخت ۱۶ تا ۷۰ هزار دلار بخرد. آموزش اولیهاش توسط کایل مورگناشتاین، دانشجوی دکترا در دانشگاه تگزاس انجام شده است.
اما ظاهراً ربات توسط کنترل از راه دور و شاید با کمک یک مدل زبانی مثل ChatGPT اداره میشود — ترکیبی از هوش مصنوعی و کار انسانی برای پاسخدادن و شوخی با کاربران.
در تیکتاک، ویدیوهایش بیش از ۴۵ میلیون بازدید دارند: از تعقیب مردم در خیابان تا خوردن به تیر چراغ برق! برای بسیاری، او نمایندهی «طنز جدید اینترنتی» است؛ ترکیبی از شوخی سیاه و رفتارهای غیرمنتظرهی رباتیک.
اما برخی پژوهشگران میگویند ریزبات فقط یک «نمایش خیابانی مدرن» است — نوعی عروسکگردانی با فناوری.
کارشناسان معتقدند رباتها در آینده نقش پررنگی در سرگرمی خواهند داشت: از رقص و خوانندگی تا کمدی و همراهی انسانها. شاید روزی انسانها، استعدادهای خاص و نادر در کنار ارتشی از بازیگران رباتی باشند.
فعلاً البته، رباتهای رقصنده سخت مقیاسپذیرند؛ پس لازم نیست نگران لشکر ریزباتها جلوی در خانهام باشم!
با این حال، این تجربه یادم داد که در دنیای امروز، حتی ممکن است با یک ربات وارد «دعوای مجازی» شوی — و در نهایت، مثل من، بفهمی وقتش رسیده کمی از اینترنت فاصله بگیری.